Ballada o pomylonych

ballada_o_pomylonych

Zaskakująca fabuła w  realiach szpitala psychiatrycznego.

Kluczowe pytanie – kto kryje się pod szyldem tytułowych pomylonych?

Czy jedynie pacjenci?

Czy może personel?

Czy nie my sami także?

Surrealizm i autentyzm. Historia Romana i Julii, rzecz o tragicznym zauroczeniu kapelana i lekarki. Tło dla głównych bohaterów tworzy bogata plejada typów ludzkich: narkomani i chorzy na depresję, schizofrenicy i piromani. Od pierwszego zdania staje się wyczuwalne, że za drzwiami dyżurki rozegra się szekspirowski dramat. Romeo i Julia. Czyżby imiona  bohaterów zawierały w sobie zalążek tragedii? Ona, dusząca się w nieszczęśliwym małżeństwie i on, poraniony przez cynicznego zwierzchnika przeżywają kryzys, który legnie u podstaw wzajemnego przyciągania. Jak potoczą się ich losy? Czy skrzywdzenie okaże się zakaźne? Oto znaki zapytania powstałe w toku lektury.

Autorka zaprasza czytelnika do wnętrza dyżurki lekarzy psychiatrów.  Otoczeni plejadą rozmaitych osobowości będziemy chłonąć atmosferę lekarskiego świata, rozmowy, konflikty. Na czele galerii postaci jasną czcionką zapisuje się wątek kierującego kliniką profesora Wyszehradzkiego  i jego małżonki, Ireny. Niemłodzi i znajdujący się w trudnym momencie życia bohaterowie bezbłędnie rozeznają sposób pokonania kryzysu i osiągnięcia duchowej równowagi. Piękny przykład pięknych ludzi, udzielający powieści wewnętrznego światła i napawający optymizmem nawet po zakończeniu lektury.

„Ballada o pomylonych” to rzecz o kondycji współczesnego człowieka. Czym jest normalność?  Skąd plaga zaburzeń psychicznych? Do jakich kroków  usposabia depresja? Czy związek z Sacrum odgrywa rolę w genezie  zdrowia psychicznego? Jaki jest sens i cena celibatu?

Trudno pominąć, że akcja toczy się na tle malarstwa Botticellego, van Gogha, Picassa i wielu innych, odgrywających w powieści aktywną rolę.Owe monumentalne wizje są raczej kimś, a nie czymś.  Przywołanie perspektywy światowego malarstwa stanowi dodatkową atrakcją oraz literacki eksperyment.

Więcej jednak zdradzić nie mogę…

Recenzje:

Prof.dr hab. Jan Miodek

Ciekawe dokonanie literackie, napisane niezwykle sprawnym, barwnym językiem, oddającym zróżnicowanie środowiskowe i pokoleniowe użytkowników polszczyzny. Z profesjonalnym znawstwem odsłaniające psychologiczne mechanizmy ludzkich poczynań. Życzę kolejnych literackich pomysłów…

Agata Duda Gracz –Reżyser

Wnikliwa i czuła na człowieka literatura. Mięsiste charaktery i zdarzenia tak wieloznaczne, że opowieść można odczytać na kilku płaszczyznach. Zarówno studium bycia człowiekiem, jak i moralitet, przypowieść o jasno wyznaczonych granicach. Piękne i umiejętne operowanie językiem w sposób na tyle ciekawy, że czytelnik zaprzestaje doszukiwania się analogii z tym, co już przeczytał i skupia się na nowym nazywaniu świata. Oryginalna poetyka.

Ryszard Kalisz- Adwokat-Polityk

Wciągająca, mająca doskonały język i styl powieść. Jak żyć w okolicznościach podszytych nietolerancją i konwenansami wynikającymi z fundamentalistycznej religijności? Miłość dwojga ludzi, którzy nie mają prawa się kochać, dająca ukojenie, spokój i zdrowie. Wspaniale opisana toksyczna atmosfera w szpitalu psychiatrycznym. Banalna prawda, że warunkiem zdrowia psychicznego jest odkrycie prawdy o sobie. Również w depresji, chorobie, rozgrywającej się na głębokim poziomie. I to, co dla wielu wiernych jest niepojęte: księża i zakonnice są ludźmi, którzy też mają emocje i też kochają.

Ksiądz Krzysztof Kościółek

„Ballada o pomylonych”, wprawiła mnie w zadziwienie. Temat, z którym mierzy się autorka jest trudny i kontrowersyjny. Z jednej strony podobne tematy poruszane są przez ośrodki nastawione na ośmieszenie Kościoła, z drugiej – są one okryte swoistym tabu. Autorka, pochylając się nad światem uczuć katolickiego kapłana, czyni to z lekkością i delikatnością, a zarazem wyrazistością przesłania. Książka jest godna polecenia szerokim rzeszom czytelników w Polsce i na świecie. Jest czymś cennym, że Wydawnictwo Wexel podjęło się druku powieści wartościowej, zawierającej głębokie przemyślenia dotyczące ludzkiej kondycji. Książka opisuje wzloty i upadki człowieka, który przyjmując święcenia musi walczyć o ocalenie w sobie wrażliwości i delikatności na potrzeby drugiego człowieka, poszukując przy tym własnego szczęścia i akceptacji, czyli pragnień bliskich każdemu z nas.

Ksiądz dr Andrzej Panasiuk

W „ Balladzie o pomylonych” spotykają się środowiska lekarskie i kościelne. Postać księdza, aczkolwiek fikcyjna, nawiązuje do znanych współczesnych problemów. Niektóre z nich trudne są dla środowiska kościelnego. Autorka próbuje naświetlić problemy trudne, o których powinno się mówić, zwłaszcza, że sposób, w jaki czyni to prasa trudno uznać za właściwy. Książka inspiruje do poszukiwań.

 

Zobacz fragmenty>>